Marloes: Olympische Spelen moe

‘Ik ben eigenlijk wel een beetje Olympische Spelen moe.’
Well, that escalated quickly. Terwijl ik nog steeds iedere dag smul van de Olympische Spelen, beginnen de mensen om mij heen massaal af te haken. Ik snap het niet. Het winnen, de persoonlijke drama’s, de bijbehorende roddel- en achterklap: de cliffhanger van Goede Tijden Slechte Tijden is er maar een laf verhaallijntje bij. Dus voor die mensen die bij mijn enthousiasme hun schouders omhooghalen en ‘ieder zijn ding’ mompelen, geef me nog één kans. Als je het na dit mini betoog nog steeds kak vindt, dan heb ik daar vrede mee.

Allereerst, tijdens de Olympische Spelen kabbelt niets door. Er zijn alleen maar hele hoge pieken en hele diepe dalen. Het feit dat mensen hier 4 jaar lang knetterhard voor trainen en alles op alles zetten voor één wedstrijd, geeft het kijken naar zo een wedstrijd net wat meer cachet. Jaren trainen, blessures, dingen eten met eiwit, en dan sta je daar en dan val je in de eerste beste binnenbocht. Het leed wat de Olympische Spelen heet, kan groot, groter, groots zijn. smeuïg as fuck. Dus ook als jij geen reet met sport hebt, maar wel graag de Privé leest bij de kapper (liar, die lees je ook graag thuis), dan is dit echt wat voor jou.

En het wij gevoel. Daar hebben we het ook nog niet over gehad. Het is plots onze Sven en ook die Oostenrijker met een Nederlandse opa en die Amerikaan met een Nederlandse achternaam, horen bij team Nederland. Eigenlijk is iedereen Nederlands op de Olympische Spelen. Misschien dat als je dat weet, dat het dan leuker wordt om naar te kijken.

Nadeel van dat alles ‘ons’ is, is dat ook alle problemen van ‘ons’ worden. Voorbeeldje: Jan Blokhuijsen verliest een veertje van zijn schaats: nationale schaatsveer crisis. Als je meegaat in het ‘ons gevoel’ dan zal ook jij je kleffe boterham naar de televisie gooien op dit soort momenten en stront chagrijnig achterblijven op de bank.

Maar als er dan eentje wint, het liefst onverwacht, dan ren je door de kamer, doe je je deur open en schreeuw je naar buiten: we did it, we did it! Maar om in deze status van blijdschap te komen, moet je net als de sporters waar we naar kijken, af en toe even door een dal heen. Niemand heeft gezegd dat het kijken naar de Olympische Spelen makkelijk is.
_____

Marloes wie?!
Marloes Berghege is schrijfster (voor &C en Girls Love 2 Run) en loopt hard. Niet heel hard, maar ze loopt wel. Marathons zelfs en dat kan ze zelf ook nog steeds niet geloven. Verder is Marloes bekend (bij cafetaria Toetje), een absolute lees nerd, doet ze allang niet meer waar ze voor gestudeerd heeft, draait ze graag Hazes en niet eens stiekem, wordt ze kriebelig van lange nagels en is ze getrouwd met een sport gekkie.

Niets meer missen van Girls Love 2 Run?
Volg ons dan op Instagram of Facebook en blijf up to date!

Recent